مدير  بخش انيميشن ابتدا بايد بداند كه چه هدفي دارد . بايد بداند كه مشكل اوليه ي انيميشن ايراني جذب مخاطب است نه عرض اندام و زور آزمايي با توليدات فرنگي . بايد بداند كه كار نيكو كردن از پر كردن است . بايد بداند اگر براي تلويزيون توليد مي كند . به دنبال كسب افتخارات  ازجشنواره هاي بي نام و نشان نباشد .كار براي تلويزيون دستور زبان خود را دارد . هم بايد نگاهي به فرهنگ داشته باشد و هم به توليد. و هر كاري بايد يك قدم به پيش باشد نه به پس . يعني نبايد كيفيت را فداي كميت كرد . متاسفانه در عرصه ي توليد  انيميشن بخاطر نگاه هاي سوداگرانه به انيميشن كيفيت توليدات هرروز بدتر از ديروز مي شود .چرا ؟ يكي از دلايل آن و مهمترين آنها عدم استفاده از نيرو هاي متخصص داخلي و دلسوز است .

اين چه درديست كه به جان مديريت ما افتاده ؛ كه مديران جديد اولين كارشان اين است كه عده اي نيروي تازه كار را با خود وارد اين عرصه مي كنند و بشدت از نيرو هاي حرفه اي و با سابقه دوري مي نمايند. كسي از آنها سوال نمي كند كه براي متخصص شدن اين نيرو ها ميليون ها تومان پول صرف شده است .اين مي شود كه نه كار آن تازه كار با كيفيت از آب در مي آيد و نه آن حرفه اي رغبتي براي ادامه ي كار پيدا مي كند . نتيجه ؟ در جا زدن و از قافله عقب ماندن. و  باز كسي از آن مدير سوال نمي كند كه حاصل اين مديريت تو چه بوده است ؟

 ما بايد بدانيم هر حركت ما هزينه اي گزاف در بر دارد .ما بايد بدانيم ، اگر اين حركت ها اشتباه باشد چه زيان هاي هنگفتي به بار مي آورد . مدير بخش انيميشن بايد بداند كه ديگر زمان آن گذشته است كه پشت به پول نفت داده و سرمايه ملي را به هدر بدهد . او بايد بداند كه سوال متخصيص را نمي توان بي پاسخ گذاشت . چرا كه انيميشن ايران بايد در مسير درست حركت كند . توقع بيننده ي ايراني بالا رفته است . با نگاه به كارهاي تبليغاتي و مقبوليت آنها بين نسل جوان گوياي اين مدعاست .

آفت ديگر مديريت انيميشن در ايران در حال حاضر دلال پروري است . متاسفانه با وجود اينكه تعداد نيرو هاي متخصص نسبت به سال گذشته و سال پيشتر آن زياد نشده است بلكه كمتر هم شده است . به جاي اينكه در بين متخصصان رقابت باشد اين رقابت در بين دلالان  بيشتر به چشم مي خورد . رقابتي براي گرفتن پروژه ي بيشتر و كار كردن در زمان كمتر و به دست آوردن پول بيشتر است . متاسفانه يا خوشبختانه  بخاطر هزينه ي بالاي توليد انيميشن و بودجه ي بالاي آن، تهيه كنندگان حرفه اي و غيره حرفه اي را به اين فكر انداخته است كه هرطور شده است پروژه اي براي توليد دست و پا كنند. مديريت توانا مي تواند با مديريت درست اين سرمايه و بودجه ي عظيم را كه در حال حاضر براي تولد و ترويج صنعت انيميشن در ايران اختصاص يافته است را به درستي مديريت كند تا كيفيت كار ها هر روز بهتر شود .

مديريت انديشمند حوزه ي انيميشن بايد بداند كه تهيه كننده بايد با حوزه ي توليد خود آشنايي داشته باشد تا بتواند كارهايي ارزشمند تهيه و توليد نمايد . تهيه كننده اي كه از انيميشن تنها تماشا كردن و لذت بردن از آن را مي داند نمي تواند اين بار سنگين را به دوش بكشد . در نهايت با كسر حق العمل و حق دلالي خود پروژه را به كسي ديگر مي سپارد.

آشنايي مدير با حوزه ي رسانه ي تحت مديريت خود يكي از شاخصه هاي ديگر يك مدير توانا ست . متاسفانه در بخش انيميشن بخاطر نوپا بودن آن اين گونه نبوده است . مديران ما يا به شدت تئوري پرداز بوده اند يا به شدت عمل گرا . سينماي انيميشن مديري مي خواهد كه هردوي اين خصيصه ها را داشته باشدو يا از مشاوراني استفاده كند كه بتواند او را در مسير مديريت توليد و مديريت نيروي انساني كمك نمايد .

در پايان به اين نكته اشاره مي كنم كه اگر پول نفت را نداشتيم شايد وضع مديريت ما نه تنها در بخش انيميشن بلكه در بخش هاي ديگر فرهنگي نيز بهتر مي شد . آن وقت ارزش  زمان و  پول را بهتر درك مي كرديم . مديران كلان ما بايد بدانند يكي از خصايص مديران رده اي پايين تر؛ بايد مديريت درست نيروي انساني ،زمان و پول باشد .

نوشته شده توسط: علیرضا فرمانی